از بند رسته

من خسته‌ام مانند مرغی پرشکسته
مانند مرغی پرشکسته، زار و خسته 

 

اینجا دگر مردی درونم نیست برپا
مرد درونم روی زانویش نشسته 

تمام وقت

کارمند بودن سبک زندگی خاصی برای انسان به وجود می‌آورد.

مایل به قضاوت در مورد این سبک زندگی و خوب و بد کردن آن نیستم

اما بعضی وقت‌ها بعضی اجزای سبک زندگی کارمندی بدجور روی مخ آدم می‌رود.

چند تا حافظ

حدود ده- بیست تا دیوان حافظ دارم.

دیروز از جمعه بازار کتاب اصفهان یک دیوان حافظ دیگر خریدم.

قطع جیبی

حدود پانصد صفحه

با تعدادی تصویر سیاه و سفید مینیاتوری لابه لای صفحات.

خط نستعلیق نپخته

اما دل‌نشین.

انتهای کتاب نوشته بود

چاپ دهلی سال 1298 بود.

قافیه آزمایی

هنوز در تردید، هنوز در شَکّم
هنوز می‌لرزد، دهانم و فَکّم

 

هنوز می‌سوزم شبیه شمعی سرخ
هنوز می‌گریَم، هنوز می‌چِکّم 

این کتاب‌های شعر کوچک

کلی کتاب‌های مجموعه شعر کوچک دارم.

از ماترک (مرده‌ریگ) یکی از بستگان نیز تعدادی دیگر در اختیار من قرار گرفته است.

در این اوضاع که حوصله‌ی خواندن کتاب‌های مفصل 

با هر موضوعی

حتی رمان و داستان

ندارم

به خواندن این مجموعه شعرها رو آورده‌ام.

مرهمی نیست

چرا بر زخم‌هایم مرهمی نیست؟
چرا یاری، رفیقی، همدمی نیست؟ 

 

مگر دنیا فقط جای عذاب است؟
به غیر از عالم غم عالمی نیست؟ 

پوچ

من واقعا نمی نِ نمی‌دانم
من واقعا نمی نِ نمی‌فهمم
ای کاش در کشاکش توفان‌ها
من کشتی نجات شما بودم 

هیچ نفهمیدم

چند روز پیش از سر خوش‌شانسی کتابی نایاب دستم افتاد.

چاپ اول کتاب «چهارشنبه خاکستر»

اشعار تی اس الیوت

با ترجمه بیژن الهیی

چاپ سال 1351

خیلی از دیدن و خواندن‌اش ذوق‌زده شدم.

انا من اهوی

اَنَا مَن اَهوَی وَ مَن اَهوَی اَنَا

نَحنُ رُوحَانِ حَلَلنَا بَدَنَا

از صبح این شعر عربی مدام در ذهنم می‌پیچد.

ذخیره ها

شب‌های بلند زمستان

یا حتی تابستان

وقتی حوصله‌مان سر می‌رود

با همسرم

بیشتر سریال خارجی

و گاه ایرانی

یا فیلم‌های تک‌قسمتی تماشا می‌کنیم.