دنده پهن
آیا دندهپهن بودن خوب است؟
دندهپهن اصطلاحی عامیانه است که شامل مجموعهای از معانی متناقض میشود.
مقاوم، بیخیال و پوست کلفت شدن،
عدم واکنش جدی به اتفاقات دور و بر
در حد ایجاد شبههی تنبلی و بیحسی
از جمله معناهای دندهپهن است.
برخی انسانها ذاتاً دندهپهن هستند.
هر کارشان کنید
همین حالت را دارند
اما بیشتر آدمها این طور نیستند.
باید اتفاقاتی رخ دهد
تا به چنین مرحلهای برسند.
حس میکنم
تعداد ایرانیهایی که دارند به چنین حسی میرسند
رو به افزایش است.
چرا چنین حسی دارم؟
از اتفاقاتی که دور و برم میافتد.
مثلاً سالهاست که میدانیم
نظام آموزش و پرورش ما کارآمد نیست
و دارای خطاهای فاحش روشی و عملکردی است.
این چیزی است که خود مسئولان آموزش و پرورش هم به آن معترفند
اما باز هم در بر همان پاشنه و بلکه محکمتر میچرخد.
کسی هم واکنش درخوری به آن نمیدهد.
خیلی اتفاقات دیگر شبیه این
در عرصههای مختلف
نظیر اقتصاد
سیاست
فرهنگ
جامعه
و ...
دارد میافتد
و باز هم واکنشی درخور در پی ندارد.
اما اتفاقی که باعث شد این حس در من شدّت بگیرد
کلاس آموزشی دیروز ما بود که از طرف محل کارمان برگزار میشد.
دیروز ما کلاس متاورس داشتیم
در حالی که حتی اینترنت نداشتیم.
برای ورود به این کلاس علاوه بر اینترنت پرسرعت
نیاز به فیلترشکن هم هست.
مدرس کلاس با ترفندهای مختلفی شرایط را جور کرده بود
که بتواند ابعادی از هوش مصنوعی و متاورس را به ما نشان دهد.
اما ناگفته پیداست که ما نه از لحاظ زیرساخت و سختافزاری
و نه نرمافزار
و نه حتی شرایط عمومی
امکان ورود و بهرهبرداری چندانی در این زمینه نداشتیم.
ما در کلاس شرکت کردیم
خیلی چیزهای خوبی یاد گرفتیم
و رؤیاهای زیادی در خود پرورش دادیم.
چه حس و حال خوبی بود.
وقتی سر کار برگشتم
به همکارانام گفتم حیف شد که در این دوره شرکت نکردید
و اگر توانستید در دورهی بعدی شرکت کنید.
میگفتم اما چیزی تَهِ ذهنام خلجان میکرد:
«چه فایده؟»
کم کم با خودم فکر کردم
واقعاً ما چقدر دندهپهن هستیم.
بارها و بارها کارهایی کردهایم
که میدانیم احتمال نتیجهبخش بودن آنها نزدیک به صفر است.
میدانیم که این کار وسط راه رها خواهد شد.
اگر هم رها نشود
نتیجهاش چندان بااهمیت نیست
و نمیتواند اتفاق مثبتی رقم بزند.
اما باز هم همان روش منسوخ و بیفایده را ادامه میدهیم.
نمیدانم فقط ما به این بلیّه دچار شدهایم
یا در همهی دنیا همین روند جاری است.
به هر حال انگار دندهپهنی خوب جواب میدهد.
هم امید در جامعه باقی میماند
و هم زندگی جریان قابل تحمّلی پیدا میکند.
پس بزن بر طبل دندهپهنی.
