کلی کتابهای مجموعه شعر کوچک دارم.
از ماترک (مردهریگ) یکی از بستگان نیز تعدادی دیگر در اختیار من قرار گرفته است.
در این اوضاع که حوصلهی خواندن کتابهای مفصل
با هر موضوعی
حتی رمان و داستان
ندارم
به خواندن این مجموعه شعرها رو آوردهام.
چند روز پیش از سر خوششانسی کتابی نایاب دستم افتاد.
چاپ اول کتاب «چهارشنبه خاکستر»
اشعار تی اس الیوت
با ترجمه بیژن الهیی
چاپ سال 1351
خیلی از دیدن و خواندناش ذوقزده شدم.
اَنَا مَن اَهوَی وَ مَن اَهوَی اَنَا
نَحنُ رُوحَانِ حَلَلنَا بَدَنَا
از صبح این شعر عربی مدام در ذهنم میپیچد.
شبهای بلند زمستان
یا حتی تابستان
وقتی حوصلهمان سر میرود
با همسرم
بیشتر سریال خارجی
و گاه ایرانی
یا فیلمهای تکقسمتی تماشا میکنیم.
آیا دندهپهن بودن خوب است؟
دندهپهن اصطلاحی عامیانه است که شامل مجموعهای از معانی متناقض میشود.
مقاوم، بیخیال و پوست کلفت شدن،
عدم واکنش جدی به اتفاقات دور و بر
در حد ایجاد شبههی تنبلی و بیحسی
از جمله معناهای دندهپهن است.
دیشب مشغول خواندن کتابی با نام
«هر کس حکایتی»
گردآورده شاپور پساوند
و چاپِ نشر فیروز سپاهان در سال 1372 بودم.
کتاب برگزیدهای از غزل معاصر فارسی
از شاعران محدودهی استانهای فارس و بوشهر است.
خیلی سال پیش
(حدود بیست و پنج سال پیش)
زمان دانشجویی
یکی از همدانشگاهیهای اهل مطالعه کتابی را نشانام داد
که به نقد انجیلهای مسیحیان پرداخته بود.
نام کتاب «درباره مفهوم انجیلها»
نوشته کری ولف بود.
در طی چند روی که اینترنت قطع بود
امکان ارسال مطلب در اینجا را نداشتم.
نمیدانم
شاید هم داشتم
اما ذهنیتام این بود
که اینترنت کلاً قطع است.
به هر حال امروز سری زدم
و توانستم به زور وارد شوم.
یکی دو شعر نوشته بودم
و میخواستم به اشتراک بگذارم.
گفتم اول یک پیام بگذارم و ببینم آیا کسی صدای من را میشنود یا نه.
حرف نگفته زیاد است
اما انگار حرفها
پشت گلوی انسان گیر میکنند.
نمیتوانند بیرون بیایند.
